Podróże przez wieki i kraje

Do tej pory w naszych wycieczkach po Niemczech pozostawaliśmy w przygranicznych landach Brandenburgia i Saksonia. Tym razem celem naszej wyprawy będzie nieco dalej położona Saksonia- Anhalt i ukryty w górach Harzu niesamowity zamek Wernigerode oraz miasteczko o tej samej nazwie.  Pewnie trudno będzie w to uwierzyć, ale pomimo, że interesujemy się zamkami i pałacami, o Wernigerode nigdy wcześniej nie słyszeliśmy. Pomysł na jego odwiedzenie pojawił się spontanicznie, po obejrzeniu kilku fotografii znalezionych w internecie. Tym razem internet nie kłamał, a nawet wręcz przeciwnie, materiały nie oddawały całego uroku tego miejsca, które okazało się jedną z najfajniejszych miejscówek, jakie udało się nam jak na razie odwiedzić w Niemczech. Dla zainteresowanych podpowiem, że od polskiej granicy dzieli je około 360 kilometrów, więc jest w zasięgu jednodniowej wyprawy.

Dziś odwiedzimy trzy pałace. Pierwszy co prawda to taki  niewielki wiejski pałac, ale za to późnobarokowy, więc wyrafinowany w swym kształcie i zdobny w sztukaterię. Drugi to bardzo duży reprezentacyjny pałac, położony w centrum turystycznego miasteczka. Zarówno kiedyś, jak i dziś siedziba znamienitego rodu. No i ten trzeci pałac. Trochę zapomniany i zaniedbany, ale jeszcze w niezłej kondycji. 

Dzisiejszy odcinek podróży po niemieckiej Saksonii przypadnie do gustu wszystkim miłośnikom zamków, romansów i ... geologii. Zapraszamy do zamku Stolpen!

Pogoda w szkocką kratkę raczej nie zachęca do wycieczek. Zaciągnięte chmurami niebo i mało optymistyczna prognoza pogody zwiastuje nam, że tym razem będzie na mokro. Ale już dawno nigdzie nie byliśmy i mamy takie "ciśnienie na zwiedzanie", że musimy dać mu upust. Wiecie - "czasem człowiek musi, bo inaczej się udusi". Zatem pakujemy się do "Patiego" i jedziemy. I ponownie kierunek Dolny Śląsk - nasza niewyczerpana skarbnica zabytków wszelakich. Tym razem główne cele mamy dwa- pałac w Roztoce i kościoły pokoju w Świdnicy i Jaworze (napiszemy o nich w kolejnych odcinkach). Ale oczywiście chcemy zahaczyć o każdy inny zabytek, który jest na trasie naszej podróży. A jest tego na naszej mapie naprawdę sporo.  

Dziś przenosimy się na Dolny Śląsk, by opowiedzieć o pewnym urokliwym renesansowym zamku w Czernej i jego niesamowitej właścicielce. Obiekt w Czernej należy do tej kategorii pałaców, którym się poszczęściło. Niewiele brakowało, by ów zabytek podzielił los wielu innych dworków, pałacyków czy innych zamków, które zostały zapomniane przez ludzi i obróciły się w ruinę. Na szczęście w ostatniej chwili w Czernej pojawił się ktoś, kto miał serce do historycznej architektury i głowę do interesów.

Na pewno zdążyliście się już zorientować, że bardzo przypadła nam do gustu niemiecka Saksonia (a jeśli nie, to zapraszamy do wpisu o Miśni TUTAJ , pałacu Moritzburgu TUTAJ i Dreźnie TUTAJ ). Region ten nie dosyć, że leży dosłownie na wyciągnięcie ręki od Polski, to okazał się ciekawy zarówno pod względem krajobrazowym, jak i z powodu mnóstwa zamków, pałaców i innych miejsc czekających na odkrycie. Tym razem zabierzemy Was do dawnej królewskiej rezydencji, pałacu Weesenstein.

Pamiętacie naszą opowieść o stolicy Albanii Tiranie i nadmorskim Durrës ( TUTAJ )? Dzisiaj przemieszczamy się na południe tego kraju i zaglądamy do położonej nad Morzem Jońskim Sarandy (alb. Sarandë), jednego z miast, które pretendują do nazwy nadmorskiego kurortu i sprawdzamy, jak jest w rzeczywistości: turystyczny egzotyczny raj czy wręcz przeciwnie?

I znowu jedziemy naszym wysłużonym "Patim" na Dolny Śląsk. Tym razem celem jest Głogów i okolica. Ale trasa na Dolny Śląsk wiedzie nas przez rejony Lubuskiego, w których jeszcze nas nie było. Zatem wypadałoby coś zobaczyć po drodze...

Jadąc drogą nr 289 z Zasiek mijamy niewielką miejscowość Brody, czyli przedwojenne Pförten. Każdy, kto jest wyczulony na zabytkową architekturę, natychmiast zwróci uwagę na imponującą bramę powitalną stającą tuż na wjeździe do wsi. Taka wielce historyczna brama to niechybny znak dla turysty - badacza, że mogą za nią kryć się zabytki i że wobec tego warto bliżej przyjrzeć się Brodom- niewielkiej miejscowości, za którą stoi wielka historia.

Skojarzenie z hasłem "Miśnia" jest zwykle jedno- miśnieńska porcelana. W naszym dzisiejszym wpisie chcemy pokazać zupełnie inne oblicze tego miasta, które zaskoczyło nas imponującym średniowiecznym zamkiem, równie imponującym kościołem katedralnym i uroczą starówką. 

I znowu wracamy w klimaty pałacowe. I niestety znowu spotkane podczas tej wyprawy obiekty znaleźliśmy w rożnym stadium degradacji. Ale przecież te mury, choć w ruinie, nadal są świadectwem historii, która się z nimi wiąże. A na koniec, by odejść od tych trochę przygnębiających widoków, podzielimy się jeszcze pewną ciekawostką z naszej najbliższej okolicy.

Po krótkiej przerwie wracamy do niemieckiego Wolnego Kraju Związkowego Saksonii i zajmujemy się tym, co lubimy najbardziej- zwiedzamy kolejny pałac. I to nie byle jaki, bo królewski!

Wracamy do naszej podróży przez Dolny Śląsk, którą rozpoczęliśmy od klasztora w Lubiążu ( TUTAJ ) i całego szeregu pałacyków ( TUTAJ ). Dzisiaj znowu pałaców nie zabraknie, bo przecież to właśnie Dolny Śląsk nazywany bywa "polską Doliną Loary".

Skoro już zawitaliśmy na Dolny Śląsk, by dogłębnie pozwiedzać pocysterski klasztor w Lubiążu (więcej TUTAJ ), to szkoda stracić okazję i nie odwiedzić przy okazji paru pałaców i zamków. Jak to w tym regionie, aż roi się od nich, zatem nie musieliśmy daleko szukać. 

Po zeszłorocznym zwiedzaniu klasztoru w Lubiążu czuliśmy jakiś taki niedosyt ( relacja z poprzedniej wizyty ). Niby zobaczyliśmy wiele wspaniałego, ale tak olbrzymi obiekt, a tu raptem kilka sal i godzina zwiedzania. No nic. Obiecaliśmy sobie, że jeśli będzie jakaś okazja, by zobaczyć coś więcej, to na pewno się do Lubiąża wybierzemy raz jeszcze.  Taką okazją jest niewątpliwie cyklicznie organizowane przez fundację Lubiąż wydarzenie noszące bardzo obiecującą nazwę: "Poznaj Lubiąża tajemnice, od strychu po piwnice". Nie mogliśmy jej przepuścić! Zapakowaliśmy się do "Patiego" i wyruszaliśmy raz jeszcze na dolny Śląsk, by tym razem pomyszkować po lubiąskim klasztorze od piwnic aż po strych.  

Zapraszamy na relację z ostatniego etapu naszej kolejnej wycieczki po ziemi Lubuskiej tropem starych kościołów, zamków pałaców i innych ciekawych miejsc.

Kontynuujemy naszą wyprawę po województwie Lubuskim. Minęliśmy już wieś Podła Góra (ciekawe swoją drogą, jaka jest geneza tej nazwy), kiedy w przydrożnym lesie mignęły nam znajome kształty starych nagrobków. Nie pozostało nic innego, niż zarządzić nieplanowany postój, by bliżej przyjrzeć się tym niemym świadectwom minionych czasów. 

Podróż do Włoch kojarzy się ze słońcem, morzem i antykiem. W przypadku naszej wyprawy do Mediolanu początkowo żaden z tych trzech punktów nie został spełniony: morza tam ani na lekarstwo, antyku też brak, a w dodatku miasto przywitało nas ulewnym deszczem. Na szczęście przynajmniej ten ostatni element szybko uległ poprawie i mogliśmy na spokojnie obejrzeć kilka ciekawych zakątków tego miasta. Tak pocztówkowo prezentuje się Katedra w Mediolanie na tle intensywnie błękitnego nieba.....

Czasem to, co już nie istnieje, bardziej wpływa na wyobraźnię aniżeli to, czego nadal można fizycznie dotknąć. Dziś chcielibyśmy was zabrać do wsi, która choć nadal istnieje na wielu mapach, to fizycznie została starta z powierzchni ziemi już dawno temu. Odwiedziliśmy jedną taką już nieistniejąca wieś w czasie naszych wędrówek - Grodno,  (Lubuskie - część 6)  ale Szydłów, o którym będzie mowa dzisiaj, jest wyjątkowy ze względu na swoją historię. Zatem jedziemy do Szydłowa zobaczyć co z niego zostało i poznać jego dzieje.

I znowu wracamy na Śląsk. Tyle że tym razem nie na Dolny Śląsk, o którym już sporo napisaliśmy, a na równie ciekawy Śląsk Opolski. Otóż jest tam pewien zamek, o którym koniecznie musimy napisać. Wiele razy obiecywaliśmy sobie że pojedziemy go zobaczyć, ale jakoś nigdy nie był nam jakoś po drodze. Jednak planując podróż na Maltę odkryliśmy, że ów zamek jest raptem 120 km od lotniska Katowice - Pyrzowice, z którego mieliśmy startować do Valletty, zatem nie mogliśmy sobie darować takiej okazji. I w ten sposób w końcu zobaczyliśmy zamek w Mosznie, o którym to będzie mowa w tym naszym wpisie.