Podróże przez wieki i kraje

Mimo tego, że to jeden najpiękniejszych zabytków Dolnego Śląska i druga pod względem ważności siedziba Hochbergów na Dolnym Śląsku (Pierwsza to Zamek Książ), to o pałacu w Roztoce usłyszeliśmy tak naprawdę dopiero wtedy, gdy zrobiło się o nim głośno w mediach. A to za sprawą nowych właścicieli, którzy zakupiwszy pałac rozpoczęli szeroko zakrojone prace remontowe, oraz rzekomego skarbu który miałby się tutaj kryć. Ale o tym na końcu tego wpisu.

Dziś odwiedzimy trzy pałace. Pierwszy co prawda to taki  niewielki wiejski pałac, ale za to późnobarokowy, więc wyrafinowany w swym kształcie i zdobny w sztukaterię. Drugi to bardzo duży reprezentacyjny pałac, położony w centrum turystycznego miasteczka. Zarówno kiedyś, jak i dziś siedziba znamienitego rodu. No i ten trzeci pałac. Trochę zapomniany i zaniedbany, ale jeszcze w niezłej kondycji. 

Parę lat temu zawędrowaliśmy do miejscowości Lubień, gdzie trafiliśmy na opuszczony pałac (przeczytasz o nim tutaj .) Pisaliśmy też o ruinach pałacu w Zatoniu. (O tutaj )  Niedawno przypadkiem odwiedziliśmy te miejsca ponownie i chcieliśmy podzielić się wrażeniami z tej wycieczki, bo te dwa obiekty są świetnym przykładem na to, jak różny los może spotkać zabytki w zależności od tego, jakie mają po prostu szczęście. 

Tym razem będzie coś o mieście Jawor. Lubimy te niewielkie dolnośląskie miasteczka przesączone historycznym klimatem, zabytkowymi ratuszami i z okalającymi ratusz kamienicami z tymi ich podcieniami. Czasem ma się wrażenie że czas się w nich zatrzymał. Czy mogą być fajniejsze klimaty dla kogoś, kto lubi historię i jest wrażliwy na piękno dawnej architektury?

Im bardziej zapuszczamy się w boczne drogi województwa lubuskiego, tym więcej ciekawych miejsc udaje się nam odkryć. Jest to dla nas spora niespodzianka, bo kiedyś myśleliśmy, że interesujące tereny zaczynają się dopiero w dolnośląskim, a tu okazuje się, że nasze okolice mogą się poszczycić naprawdę wieloma perełkami- świadczy o tym choćby fakt, że to już 21. część naszego cyklu o Lubuskiem! Tym razem pokażemy nasze odkrycia z kolejnych dwóch lubuskich wiosek. 

Do tej pory zwiedziliśmy i opisaliśmy na tym blogu dwie wsie, po których zostało tylko wspomnienie i kupka gruzu-  Szydłów  i  Grodno . Tym razem chcielibyśmy opisać miasto, które wyrokiem nie wojny, ale złej woli ludzi zostało starte z powierzchni ziemi: Forst-Berge czyli dzisiejsze Zasieki.

Po powrocie z Pulverkrugu - Rosiejowa - Prochowca dręczyło nas poczucie niedosytu i żal, że nie zwiedziliśmy wszystkich miejsc, które wiążą się z tą nieistniejącą już fabryką. Zatem w kolejną sobotę, korzystając z całkiem przyzwoitej pogody jak na grudzień, zapakowaliśmy się do "Srebrnej Strzały" i wróciliśmy do Pulverkrugu.

I znowu wracamy w klimaty pałacowe. I niestety znowu spotkane podczas tej wyprawy obiekty znaleźliśmy w rożnym stadium degradacji. Ale przecież te mury, choć w ruinie, nadal są świadectwem historii, która się z nimi wiąże. A na koniec, by odejść od tych trochę przygnębiających widoków, podzielimy się jeszcze pewną ciekawostką z naszej najbliższej okolicy.

Wracamy do naszej podróży przez Dolny Śląsk, którą rozpoczęliśmy od klasztora w Lubiążu ( TUTAJ ) i całego szeregu pałacyków ( TUTAJ ). Dzisiaj znowu pałaców nie zabraknie, bo przecież to właśnie Dolny Śląsk nazywany bywa "polską Doliną Loary".

Skoro już zawitaliśmy na Dolny Śląsk, by dogłębnie pozwiedzać pocysterski klasztor w Lubiążu (więcej TUTAJ ), to szkoda stracić okazję i nie odwiedzić przy okazji paru pałaców i zamków. Jak to w tym regionie, aż roi się od nich, zatem nie musieliśmy daleko szukać. 

Po zeszłorocznym zwiedzaniu klasztoru w Lubiążu czuliśmy jakiś taki niedosyt ( relacja z poprzedniej wizyty ). Niby zobaczyliśmy wiele wspaniałego, ale tak olbrzymi obiekt, a tu raptem kilka sal i godzina zwiedzania. No nic. Obiecaliśmy sobie, że jeśli będzie jakaś okazja, by zobaczyć coś więcej, to na pewno się do Lubiąża wybierzemy raz jeszcze.  Taką okazją jest niewątpliwie cyklicznie organizowane przez fundację Lubiąż wydarzenie noszące bardzo obiecującą nazwę: "Poznaj Lubiąża tajemnice, od strychu po piwnice". Nie mogliśmy jej przepuścić! Zapakowaliśmy się do "Patiego" i wyruszaliśmy raz jeszcze na dolny Śląsk, by tym razem pomyszkować po lubiąskim klasztorze od piwnic aż po strych.  

Zapraszamy na relację z ostatniego etapu naszej kolejnej wycieczki po ziemi Lubuskiej tropem starych kościołów, zamków pałaców i innych ciekawych miejsc.

Kontynuujemy naszą wyprawę po województwie Lubuskim. Minęliśmy już wieś Podła Góra (ciekawe swoją drogą, jaka jest geneza tej nazwy), kiedy w przydrożnym lesie mignęły nam znajome kształty starych nagrobków. Nie pozostało nic innego, niż zarządzić nieplanowany postój, by bliżej przyjrzeć się tym niemym świadectwom minionych czasów. 

Tym razem trasa naszej wycieczki wiodła z wsi Radachów z jego zrujnowanym pałacem i urokliwym kościółkiem, przez starościńskie przedwojenne cmentarze do grodu Rzepin o średniowiecznym rodowodzie.   

I znowu wracamy na Śląsk. Tyle że tym razem nie na Dolny Śląsk, o którym już sporo napisaliśmy, a na równie ciekawy Śląsk Opolski. Otóż jest tam pewien zamek, o którym koniecznie musimy napisać. Wiele razy obiecywaliśmy sobie że pojedziemy go zobaczyć, ale jakoś nigdy nie był nam jakoś po drodze. Jednak planując podróż na Maltę odkryliśmy, że ów zamek jest raptem 120 km od lotniska Katowice - Pyrzowice, z którego mieliśmy startować do Valletty, zatem nie mogliśmy sobie darować takiej okazji. I w ten sposób w końcu zobaczyliśmy zamek w Mosznie, o którym to będzie mowa w tym naszym wpisie.

Ten wpis na naszym blogu chcielibyśmy w całości poświęcić wyjątkowemu miastu, jakim jest Ośno Lubuskie. Wyjątkowemu- bo nadal czuć jeszcze w nim ducha średniowiecznej historii. I na pewno tego ducha byłoby zdecydowanie więcej, gdyby nie to, że miasto zostało zniszczone w 70 % w czasie ostatniej wojny. Żeby to zrozumieć, wystarczy spojrzeć na puste kwartały przed kościołem i ratuszem, na których kiedyś znajdowały się ciągi starych kamienic. Ale mimo tych zniszczeń nadal jest w Ośnie sporo do zobaczenia, zatem zapraszamy na wycieczkę ulicami tego miasta przepełnionego historycznym klimatem. 

Tym razem zmierzamy w stronę Ośna Lubuskiego, startując ze wsi Boczów, w której to ostatnio skończyliśmy nasze zwiedzanie. Po drodze w każdej praktycznie mijanej wsi znaleźliśmy coś ciekawego do obejrzenia. Pałac, dwór czy stary cmentarz- i to jest fajne, bo świadczy o potencjale turystycznym naszego regionu. Tylko, że humor i przyjemność ze zwiedzania trochę psuł nam fakt, że zdecydowana większość z oglądanych dworków te lepsze czasy miała już za sobą.

Kolejna sobota, pogoda sprzyja, zatem wsiadamy do Patiego (czyli naszego dzielnego wozidła) i znowu jedziemy zobaczyć to, co jeszcze zobaczyć można. Tym razem naszym celem był pałac we wsi Garbicz, ale po drodze zawadziliśmy o Maczków, nieistniejącą już wieś Grodno oraz Boczów.  Zatem zaczynamy od wsi...

Choć styczeń, to pogoda prawie wiosenna, widać już nawet klucze wracającego do polski ptactwa. Grzechem byłoby zatem siedzieć na tyłku w domu, czas więc na kolejną wycieczkę krajoznawczą. Nie pojechaliśmy daleko, raptem parę wsi od domu, ale to wystarczyło, by zebrać materiał na dzisiejszy wpis. Zapraszamy na kolejną podróż po naszej małej ojczyźnie!

Kiedy w listopadzie byliśmy w Drzeniowie, aby zobaczyć ruiny mauzoleum ( Lubuskie część 2 ), skrywała je przed naszymi oczami jeszcze bujna leśna roślinność. Obiecaliśmy sobie wówczas, że kiedy już opadną liście, to powrócimy w to miejsce, by raz jeszcze sfotografować te stare mury. Jest styczeń, ładna pogoda, słońce świeci, zatem czas spełnić daną sobie obietnicę i raz jeszcze pojechać do Drzeniowa. Przy okazji znajdziemy też inne skarby...