Podróże przez wieki i kraje

Dziś odwiedzimy trzy pałace. Pierwszy co prawda to taki  niewielki wiejski pałac, ale za to późnobarokowy, więc wyrafinowany w swym kształcie i zdobny w sztukaterię. Drugi to bardzo duży reprezentacyjny pałac, położony w centrum turystycznego miasteczka. Zarówno kiedyś, jak i dziś siedziba znamienitego rodu. No i ten trzeci pałac. Trochę zapomniany i zaniedbany, ale jeszcze w niezłej kondycji. 

Pogoda w szkocką kratkę raczej nie zachęca do wycieczek. Zaciągnięte chmurami niebo i mało optymistyczna prognoza pogody zwiastuje nam, że tym razem będzie na mokro. Ale już dawno nigdzie nie byliśmy i mamy takie "ciśnienie na zwiedzanie", że musimy dać mu upust. Wiecie - "czasem człowiek musi, bo inaczej się udusi". Zatem pakujemy się do "Patiego" i jedziemy. I ponownie kierunek Dolny Śląsk - nasza niewyczerpana skarbnica zabytków wszelakich. Tym razem główne cele mamy dwa- pałac w Roztoce i kościoły pokoju w Świdnicy i Jaworze (napiszemy o nich w kolejnych odcinkach). Ale oczywiście chcemy zahaczyć o każdy inny zabytek, który jest na trasie naszej podróży. A jest tego na naszej mapie naprawdę sporo.  

Grecka wyspa Korfu była dla nas pierwszym i ostatnim elementem wyprawy do albańskiej Sarandy (więcej TUTAJ ), bo to właśnie z lotniska na Korfu prowadzi najkrótsza droga do tej części Albanii. Wyspa kusiła nas jednak przez cały czas pobytu w Sarandzie i w końcu zdecydowaliśmy się wykorzystać okazję poeksplorowania chociaż tego małego kawałka Grecji i zobaczenia czegoś więcej, niż tylko lotniska i terminalu promowego.  Korfu na wyciągnięcie ręki- taki widok z okien to prowokacja do wycieczki! 

Dziś przenosimy się na Dolny Śląsk, by opowiedzieć o pewnym urokliwym renesansowym zamku w Czernej i jego niesamowitej właścicielce. Obiekt w Czernej należy do tej kategorii pałaców, którym się poszczęściło. Niewiele brakowało, by ów zabytek podzielił los wielu innych dworków, pałacyków czy innych zamków, które zostały zapomniane przez ludzi i obróciły się w ruinę. Na szczęście w ostatniej chwili w Czernej pojawił się ktoś, kto miał serce do historycznej architektury i głowę do interesów.

Im bardziej zapuszczamy się w boczne drogi województwa lubuskiego, tym więcej ciekawych miejsc udaje się nam odkryć. Jest to dla nas spora niespodzianka, bo kiedyś myśleliśmy, że interesujące tereny zaczynają się dopiero w dolnośląskim, a tu okazuje się, że nasze okolice mogą się poszczycić naprawdę wieloma perełkami- świadczy o tym choćby fakt, że to już 21. część naszego cyklu o Lubuskiem! Tym razem pokażemy nasze odkrycia z kolejnych dwóch lubuskich wiosek. 

Jadąc drogą nr 289 z Zasiek mijamy niewielką miejscowość Brody, czyli przedwojenne Pförten. Każdy, kto jest wyczulony na zabytkową architekturę, natychmiast zwróci uwagę na imponującą bramę powitalną stającą tuż na wjeździe do wsi. Taka wielce historyczna brama to niechybny znak dla turysty - badacza, że mogą za nią kryć się zabytki i że wobec tego warto bliżej przyjrzeć się Brodom- niewielkiej miejscowości, za którą stoi wielka historia.

Tym razem po dłuższej przerwie chcieliśmy wam przedstawić kilka zabytków, które całkiem przypadkiem stanęły na naszej drodze. Zazwyczaj zbieramy informacje, na ich podstawie planujemy jakąś trasę i odwiedzamy miejscowości według przygotowanego planu. Ale czasem jakieś miejsce wyskoczy nam tak ad hoc. Bo akurat okazało się, że było po drodze, albo dowiedzieliśmy się o nim przypadkiem będąc w podróży. I choć te obiekty nie były naszym celem, to wcale a wcale im to nie umniejsza. Czasem wręcz przeciwnie. (Bo przecież wszyscy lubią te przyjemne zaskoczenia, które czasem nas spotykają w życiu- to coś jak znalezienie dychy w kieszeni swoich starych spodni nieużywanych od lat...) No dobrze, ale wracamy do lubuskich zabytków....

Wracamy do naszej podróży przez Dolny Śląsk, którą rozpoczęliśmy od klasztora w Lubiążu ( TUTAJ ) i całego szeregu pałacyków ( TUTAJ ). Dzisiaj znowu pałaców nie zabraknie, bo przecież to właśnie Dolny Śląsk nazywany bywa "polską Doliną Loary".

Skoro już zawitaliśmy na Dolny Śląsk, by dogłębnie pozwiedzać pocysterski klasztor w Lubiążu (więcej TUTAJ ), to szkoda stracić okazję i nie odwiedzić przy okazji paru pałaców i zamków. Jak to w tym regionie, aż roi się od nich, zatem nie musieliśmy daleko szukać. 

Po zeszłorocznym zwiedzaniu klasztoru w Lubiążu czuliśmy jakiś taki niedosyt ( relacja z poprzedniej wizyty ). Niby zobaczyliśmy wiele wspaniałego, ale tak olbrzymi obiekt, a tu raptem kilka sal i godzina zwiedzania. No nic. Obiecaliśmy sobie, że jeśli będzie jakaś okazja, by zobaczyć coś więcej, to na pewno się do Lubiąża wybierzemy raz jeszcze.  Taką okazją jest niewątpliwie cyklicznie organizowane przez fundację Lubiąż wydarzenie noszące bardzo obiecującą nazwę: "Poznaj Lubiąża tajemnice, od strychu po piwnice". Nie mogliśmy jej przepuścić! Zapakowaliśmy się do "Patiego" i wyruszaliśmy raz jeszcze na dolny Śląsk, by tym razem pomyszkować po lubiąskim klasztorze od piwnic aż po strych.  

Zapraszamy na relację z ostatniego etapu naszej kolejnej wycieczki po ziemi Lubuskiej tropem starych kościołów, zamków pałaców i innych ciekawych miejsc.

Kontynuujemy naszą wyprawę po województwie Lubuskim. Minęliśmy już wieś Podła Góra (ciekawe swoją drogą, jaka jest geneza tej nazwy), kiedy w przydrożnym lesie mignęły nam znajome kształty starych nagrobków. Nie pozostało nic innego, niż zarządzić nieplanowany postój, by bliżej przyjrzeć się tym niemym świadectwom minionych czasów. 

Piękna, słoneczna niedziela. Idealny dzień, by znowu wyruszyć szlakiem w poszukiwaniu kolejnych dworków, pałaców, zamków i wiekowych kościołów. Zastanawiamy się, kiedy skończą nam się w Lubuskiem zabytki do odwiedzenia, ale jak do tej pory wciąż ujawniają się nowe cele które "koniecznie musimy zobaczyć" . Być może nie ma przesady w tym, że Lubuskie (choć tego nie widać na pierwszy rzut oka) jest bardziej "upałacowione" aniżeli słynny Dolny Śląsk. Tym razem ruszamy z Cybinki w stronę Świebodzina a potem odbijamy na Zieloną Górę. A zaczynamy od dworku mieszącego się w miejscowości...