Podróże przez wieki i kraje

Opowieść o Portugalii rozpoczniemy nietypowo, bo od końca. A dokładnie rzecz biorąc od końca Europy. Później natomiast zajrzymy do najdziwniejszego pałacyku myśliwskiego świata. Zaczynamy!

Grecka wyspa Korfu była dla nas pierwszym i ostatnim elementem wyprawy do albańskiej Sarandy (więcej TUTAJ ), bo to właśnie z lotniska na Korfu prowadzi najkrótsza droga do tej części Albanii. Wyspa kusiła nas jednak przez cały czas pobytu w Sarandzie i w końcu zdecydowaliśmy się wykorzystać okazję poeksplorowania chociaż tego małego kawałka Grecji i zobaczenia czegoś więcej, niż tylko lotniska i terminalu promowego.  Korfu na wyciągnięcie ręki- taki widok z okien to prowokacja do wycieczki! 

Werona (wł. Verona) to miejsce, które odwiedzane jest przede wszystkim ze względu na status "miasta miłości" uwiecznionego w szekspirowskim dramacie "Romeo i Julia" i również nam tak właśnie się kojarzyło. Położenie miasta na zbiegu głównych szlaków komunikacyjnych, przy trasie wiodącej z Mediolanu do Wenecji, z jednej strony jest jego błogosławieństwem, a z drugiej przekleństwem. Świetnie, że każdy ma tutaj "po drodze", ale jednocześnie bliskość wielu innych ciekawych miejsc powoduje, że turyści wpadają zrobić sobie fotkę w domu Julii i rzucić okiem na rzymski amfiteatr, po czym pędzą dalej, nie zaglądając już w inne zakątki. My spędziliśmy w mieście kilka godzin i chcemy dziś pokazać choć trochę z jego różnorodności, bo jak się okazało, oprócz "miasta miłości" ma ono jeszcze kilka innych przydomków.

Nasza wakacyjna podróż do hiszpańskiej Katalonii odbywała się trochę "na wariata", bez szczegółowego planu, za to z mocnym postanowieniem zobaczenia Barcelony oraz jak największej ilości ciekawych miejsc w jej okolicy, które na bieżąco wyszukiwaliśmy w internecie. Tak właśnie trafiliśmy do opuszczonego benedyktyńskiego klasztoru Sant Pere de Rodes i ruin zamku de Verdera, które zauroczyły nas nie tyle architekturą, ale przede wszystkim przepięknym położeniem na stoku góry Verdera, z niezapomnianym widokiem na morze. 

Pamiętacie naszą opowieść o stolicy Albanii Tiranie i nadmorskim Durrës ( TUTAJ )? Dzisiaj przemieszczamy się na południe tego kraju i zaglądamy do położonej nad Morzem Jońskim Sarandy (alb. Sarandë), jednego z miast, które pretendują do nazwy nadmorskiego kurortu i sprawdzamy, jak jest w rzeczywistości: turystyczny egzotyczny raj czy wręcz przeciwnie?

I znowu jedziemy naszym wysłużonym "Patim" na Dolny Śląsk. Tym razem celem jest Głogów i okolica. Ale trasa na Dolny Śląsk wiedzie nas przez rejony Lubuskiego, w których jeszcze nas nie było. Zatem wypadałoby coś zobaczyć po drodze...

Dawno już nie pisaliśmy o Włoszech. Nadrabiamy to dzisiaj, wracając do ich północnego regionu Lombardia, a dokładniej mówiąc do uroczego miasteczka Bergamo, gdzie odkrywamy barwną mieszankę stylu romańskiego, gotyckiego, barokowego i neoklasycystycznego. Do miasta tego wybraliśmy się przy okazji naszego pobytu w Mediolanie (więcej TUTAJ ), kiedy to szukaliśmy miejsc, których odwiedzenie nie zajmie nam więcej niż jeden dzień. Bergamo okazało się idealnym celem takiej wycieczki, jako że od stolicy Lombardii dzieli je tylko 60 kilometrów.

Po dłuższej przerwie ponownie wsiadamy w naszego "Patiego", by korzystając z pięknej słonecznej pogody wyruszyć na fotograficzne łowy. Tym razem zawędrowaliśmy w okolice Gubina, a na pierwszy ogień poszedł opuszczony ewangelicki kościół z XV wieku w Gębicach.

Skojarzenie z hasłem "Miśnia" jest zwykle jedno- miśnieńska porcelana. W naszym dzisiejszym wpisie chcemy pokazać zupełnie inne oblicze tego miasta, które zaskoczyło nas imponującym średniowiecznym zamkiem, równie imponującym kościołem katedralnym i uroczą starówką. 

I znowu wracamy w klimaty pałacowe. I niestety znowu spotkane podczas tej wyprawy obiekty znaleźliśmy w rożnym stadium degradacji. Ale przecież te mury, choć w ruinie, nadal są świadectwem historii, która się z nimi wiąże. A na koniec, by odejść od tych trochę przygnębiających widoków, podzielimy się jeszcze pewną ciekawostką z naszej najbliższej okolicy.

Po krótkiej przerwie wracamy do niemieckiego Wolnego Kraju Związkowego Saksonii i zajmujemy się tym, co lubimy najbardziej- zwiedzamy kolejny pałac. I to nie byle jaki, bo królewski!

Lato w pełni! W związku z tym w dzisiejszym wpisie powracamy na pełną słońca Maltę. Pamiętacie, jak ostatnim razem pływaliśmy statkiem? ( TUTAJ ) Dziś dla odmiany jeździć będziemy autobusem, który obwiezie nas po najciekawszych zakątkach południowej części wyspy, które okażą się całkowicie inne niż to, co zobaczyliśmy do tej pory. 

Wracamy do naszej podróży przez Dolny Śląsk, którą rozpoczęliśmy od klasztora w Lubiążu ( TUTAJ ) i całego szeregu pałacyków ( TUTAJ ). Dzisiaj znowu pałaców nie zabraknie, bo przecież to właśnie Dolny Śląsk nazywany bywa "polską Doliną Loary".

W dzisiejszym odcinku zaglądamy za naszą zachodnią granicę, do samozwańczej "Florencji północy", miasta pełnego barokowych zabytków.... które tak naprawdę nie są zabytkami w ścisłym znaczeniu tego słowa. Do miasta, które karmi nas iluzją. Oto przed nami położona raptem 120 km od polskiej granicy stolica Wolnego Kraju Związkowego Saksonii, Drezno (niem. Dresden) .

Po zeszłorocznym zwiedzaniu klasztoru w Lubiążu czuliśmy jakiś taki niedosyt ( relacja z poprzedniej wizyty ). Niby zobaczyliśmy wiele wspaniałego, ale tak olbrzymi obiekt, a tu raptem kilka sal i godzina zwiedzania. No nic. Obiecaliśmy sobie, że jeśli będzie jakaś okazja, by zobaczyć coś więcej, to na pewno się do Lubiąża wybierzemy raz jeszcze.  Taką okazją jest niewątpliwie cyklicznie organizowane przez fundację Lubiąż wydarzenie noszące bardzo obiecującą nazwę: "Poznaj Lubiąża tajemnice, od strychu po piwnice". Nie mogliśmy jej przepuścić! Zapakowaliśmy się do "Patiego" i wyruszaliśmy raz jeszcze na dolny Śląsk, by tym razem pomyszkować po lubiąskim klasztorze od piwnic aż po strych.  

Dzisiejsza część opowieści o Włoszech na pewno zachwyci miłośników średniowiecza. Zajrzymy bowiem do dwóch miejsc jakby żywcem wyjętych z tamtego okresu- położonych w regionie Umbria miasteczek Gubbio i Asyż. Co ciekawe, są one powiązane nie tylko okresem historycznym, ale także postacią jednego z najbardziej znanych katolickich świętych- św. Franciszka.

Kontynuujemy naszą wyprawę po województwie Lubuskim. Minęliśmy już wieś Podła Góra (ciekawe swoją drogą, jaka jest geneza tej nazwy), kiedy w przydrożnym lesie mignęły nam znajome kształty starych nagrobków. Nie pozostało nic innego, niż zarządzić nieplanowany postój, by bliżej przyjrzeć się tym niemym świadectwom minionych czasów. 

Piękna, słoneczna niedziela. Idealny dzień, by znowu wyruszyć szlakiem w poszukiwaniu kolejnych dworków, pałaców, zamków i wiekowych kościołów. Zastanawiamy się, kiedy skończą nam się w Lubuskiem zabytki do odwiedzenia, ale jak do tej pory wciąż ujawniają się nowe cele które "koniecznie musimy zobaczyć" . Być może nie ma przesady w tym, że Lubuskie (choć tego nie widać na pierwszy rzut oka) jest bardziej "upałacowione" aniżeli słynny Dolny Śląsk. Tym razem ruszamy z Cybinki w stronę Świebodzina a potem odbijamy na Zieloną Górę. A zaczynamy od dworku mieszącego się w miejscowości...

Podróż do Włoch kojarzy się ze słońcem, morzem i antykiem. W przypadku naszej wyprawy do Mediolanu początkowo żaden z tych trzech punktów nie został spełniony: morza tam ani na lekarstwo, antyku też brak, a w dodatku miasto przywitało nas ulewnym deszczem. Na szczęście przynajmniej ten ostatni element szybko uległ poprawie i mogliśmy na spokojnie obejrzeć kilka ciekawych zakątków tego miasta. Tak pocztówkowo prezentuje się Katedra w Mediolanie na tle intensywnie błękitnego nieba.....

Tym razem trasa naszej wycieczki wiodła z wsi Radachów z jego zrujnowanym pałacem i urokliwym kościółkiem, przez starościńskie przedwojenne cmentarze do grodu Rzepin o średniowiecznym rodowodzie.